Gaztelako Isabel I. eta Aragoiko Fernando II. ezbairik gabe Espainiako eta Europako historian bi pertsona ospetsu dira, eta biak batzea, erreinaldian berdintasunean jardunez, beren garaiko Europan gertaera berdingabea izan zen.

Bi monarken garrantzia eta gauzatu zituzten gertaera erabakigarriak direla eta, ondorengoek eta ondorengo gobernariek erreinaldi hartara begiratu dute eta garai hartan bizi zen une gorena erreferentzia gisa hartu dute. Gertaera honek isla garrantzitsua izan du errege-erregina haiei buruz, haien sinbolo bereizgarriei buruz egin diren irudikapen ugaritan eta, azken finean, baita haien une historiko garrantzitsuak ere Estatuko hainbat dokumentutan. Aurreko mendeetako lehen urteetatik, dokumentu horiek Monetaren Errege Etxeak diseinatu eta egin ditu, Moneta Etxe eta Inprimategi Nazionala baita, aurreko mendeetako artisau-tailerretako jardueraren ondorengoa.

Errege Katolikoek dibisa jakin batzuk sinbolo gisa hartu zituzten eta horiek mantendu egin dira. Horietako batzuk gaur egun gure Ezkutu Nazionalean daude. Isabelena da erreinuaren armei heltzen dien San Juanen arranoa eta erreginak lema hau erantsi zien: «sub umbra alarum tuarum protege nos» (babes gaitzazu zure hegalen itzalaren azpian), erreginak debozio handia baitzuen ebanjelariarekiko. Erreginaren enblemak izan ziren ere uztarria eta eroritako hamaika geziak. Batasuna eta inperioa sinbolizatzen dute enblema horiek.

Fernandorena da gordiar korapiloa, Alejandro Magnok bere ezpatarekin moztu zuena gogoratuz. Bakarrik edo uztarri isabeldarrarekin moztua irudikatzen da, eta «Y» inizialak erreginari egiten dio erreferentzia.

Juan Carlos I.aren dibisak bereziki Errege Katolikoenak diren sinboloak kontserbatzen ditu: uztarria eta geziak gordiar korapiloarekin.